Вжух – і ты нацыст!

Трэба часцей заглядаць у паштовую скрыню. Вось зараз, прыйшоўшы дадому, даведаўся, што Фрунзенскі РУУС ужо 2 тыдні шле мне лісты шчасця. 25 лістапада на мяне быў складзены пратакол па ч.2 артыкула 17.11 КаАП. Ізноў за “дэманстрацыю нацысцкай сімволікі”. Гэтым разам я прадэманстраваў сімволіку Misantropic Division – чэрап з аўтаматамі. Смутна спрабуючы ўзгадаць, калі і дзе я гэта рабіў, я залез у ФБ і знайшоў. Карцінка за ліпень 2016 – ілюстрацыя да паста, у якім я крытыкую людзей за тое што яны стаяць побач з нацыстамі (!!!). Фоткі прыводжу ў абгрунтаванне сваіх словаў. Разумееце шарм сітуацыі? Вось гэты пост.

Зараз яшчэ раз. Выдахніце і засяродзьцесь: менты склалі пратакол за “дэманстрацыю нацысцкай сімволікі” у дачыненні да анархіста, за пост у Фэйсбуке, ў якім анархіст наязджае на людзей за тое, што яны фоткаюцца разам з нацыстамі і іх сцягамі.

Пратакол складзены тым жа самым участковым – Куранковым. Ініцыятыва сыходзіць ад ГУБАЗіКа – бясспрэчна.

Дадам, што гэта ўжо другі выпадак, калі на мяне складаюць пратакол за “Дэманстрацыю нацысцкай сімволікі”. Першы раз АМАПаўцы прынялі мяне ля дома, завезлі ў РУУС і там прад’явілі за 3 сатырычныя карцінкі 2017 года. Рапарт для справы складаў начальнік 3 аддзела ГУБАЗіК Бедункевіч (той самы што ў Крупках на анархістаў прыгаў). Тады затрыманне і суд былі відавочнай помстай за тое, што я пра гэтага персанажа напісаў пост, апазнаўшы яго з леса, нягледзячы на маску.

Што магло ўзбудзіць гэтых рыцараў мышкі і клавіятуры ў гэты раз? Хіба мой удзел у флэшмобе #СтанемЗаЖурналістаў з анархісцкай налепкай за 7 дзён да таго як было “выяўленае правапарушэнне”? Альбо проста гэтым гультаям з ГУБАЗіКа настолькі мала справы (Беларусь не самае пладароднае месца для тэрарызма і экстрэмізма), што яны вырашылі дагартаць мае захаваныя карцінкі да 2016 года, а тое ў мінулы раз цярпення хапіла толькі да 2017-га. Так, як штат гэтых лайдакоў раздуты, працаваць ім няма над чым, яны займаюцца відавочнай фігней, каб потым было што прадставіць начальству. Бо калі не прадставяць – ёсць рызыка трапіць пад скарачэнне.

Справа была адпраўленая ў суд. Ці было паседжанне, мне пакуль невядома.

Па выніках:

1. ГУБАЗіК адмыслова абірае ўсё той жа агідненькі артыкул. Мэта: дыскрэдытаваць і выставіць мяне ў нацысцкім свеце. Яны лічаць, што грамадзянская супольнасць, чытачы СМІ – дэбілы. І што калі на мяне скласці 20 пратаколаў за нацызм, людзі падумаюць, што я нацыст.

2. З юрыдычнага пункту гледжання гэта справа поўны абсурд. Мала таго, што не ўзяты да ўвагі кантэкст, сама карцінка была прызнаная экстрэмісцкай толькі праз 4 месяцы пасля таго, як я яе апублікаваў.

3. Допіс я выдаляць не буду, прынцыпова.

4. Менты чытаюць мае блогі. А гэта добра. Можа хтось перавыхаваецца і стане чалавекам. Трэба верыць у людзей і быць да іх дабрэйшымі. Інакш можна стаць ментом.

Декоммунизация в Беларуси?

Приговор 12 июня, как правильно отмечает Сергей Пульша, совсем непростой и нерядовой. Фактически усилиями подполковника ГУБОПиК Бедункевича и судьи Фрунзенского суда Буйницкой коммунистическая символика была приравнена к нацистской – впервые в истории нашей страны. Это безусловный политический прецедент. Хотели этого исполнители или нет – дело десятое. Факт в том, что решение принято, наказание вынесено.

Думаю, этот факт заслуживает самого пристального внимания коллег из России и Украины.

http://novychas.by/palityka/kamunizm-faszyzm-cjaper-imem-respubliki-belaru

За 10 убийств женщину приговорили к пожизненному сроку.
 
А теперь чек зис аут: в России в 2008 году судили неонацистскую группу Рыно-Скачевского. Они совершили 37 убийств. Получили 10 лет и уже на свободе.
 

Два исторических убийства в один день/ Two historical assassinations in one day

[ENGLISH FOLLOWS]

Вчера в Москве вспоминали годовщину убийства Станислава Маркелова и Анастасии Бабуровой (адвоката и журналистки антиавторитарных взглядов). В Москве состоялся антифашистский митинг, в котором приняли участие до 500 человек.

Примечательно, но в тот же день в Стамбуле траурным и гневным митингом вспоминали 11 лет убийства Гранта Динка – армянского журналиста, борца за признание геноцида армян и правозащитника. Он был застрелен 17-летним турецким фашистом 19 января 2007 года.

В обеих случаях убийцами фактически стало государство, как всегда, действующее против несогласных через своих ультраправых приспешников.

На вчерашнем митинге в Стамбуле присутствовали турецкие анархисты. Присоединился к ним и я.

Митинг в Турции очень напомнил беларуские массовые мероприятия. Шмоны на входе, автозаки и спецназовцы с цепким агрессивным взглядом. В Турции картину дополнял полицейский вертолет, круживший над толпой.

На видео: люди скандируют “Вопреки фашизму ты мой брат, Гранд”, “Пусть судят тех, кто говорит что он умер!”
________

Two historical assasinations in one day

Yesterday in Moscow comrades were remembering the anniversary of assasinating Stanislav Marelov and Anastasia Baburova (an advocate and a journalist of an antiauthoritarian views) There was an antifascist meeting with around 500 participators.

In the same day, January 19, but in 2007 in Istanbul the 11-th anniversary of assasinationg of the Hrant Dink was remembered. He was an Armenian journalist, fighter for recognition of the Armenian genocide and human rights defender. He was killed by a 17 years old fascist.

In both cases in fact there was a state which killed them. As usually, System acts through its rightwing proxies

On a yesterdays meeting in Istanbul local anarchists were participating and I used my chance to join them.

Turish meeting reminded me about Belarusian ones. The same body searches on entrance, police vans and riot police officers gazing at you. But in Turkey the picture was completed by the police helicopter, cruising around the crowd.

People are chanting “Despite fascism, you are my brother, Hrant”, “Let us judge those who says he is dead!”

Форум “Свабоду палітвязням” у Мінску/”Freedom to political prisoners” forum

[ENGLISH FOLLOWS]

Учора прыняў удзел у чарговым форуме “Свабоду палітвязням”, дзе абмяркоўвалася справа футбольных фанатаў “Партызана”. У гэты раз падчас сваей прамовы я паспрабаваў на базе дадзенай крымінальнай справы даць канкрэтныя парады тым, хто займаецца палітычнай актыўнасцю. Гэта ні ў якім разе і ні ў якім выпадку не здаваць адзін аднаго на следстве (што, нажаль, зрабілі асуджаныя па гэтай справе) і добра ўзважываць рызыку любых гвалтоўных дзеянняў, не забываць пра канспірацыю і адказнасць за свае ўчынкі.

У агульным жа падзяляю пазіцыю АЧК-Беларусь адносна тых, каго варта падтрымліваць а каго не. І вельмі раю гэты артыкул, калі нехта яшчэ не чытаў: https://abc-belarus.org/?p=8257
_________

Yesterday I took part in a Civil Forum “Freedom for political prisoners” (an assembly of human right defenders, politicians and civil activists, who deal with Belarusian political prisoners, who are not officially recognized by the EU), where the case of FC “Partisan” football fans have been discussed. This time during my speech I tried to give concrete advices, based on this criminal case, to those who do any political activity. In particulary, NEVER rat out each other (what, unfortunately, guys did) during the investigation and trial, and evaluate the risk of possible violent activities before doing smth, never forget about the clandestine security and responsiblity for your doings.

In general, I share the position of Anarchist Black Cross Belarus, which is expressed here: https://abc-belarus.org/?p=8257 (only in Russian, but you can use google translate:)

Лепшы антырэпрэсіўны артыкул, які я чытаў за апошні час. Раю ўсім.

 

NS\WP Невоград

Как же садят на коня, бесят, да просто, нахрен, переворачивают нутро такие новости.
Хотя, собственно, это давно уже не “новость”.

Помню, еще до посадки следил за деятельностью NS-WP Невоград – отмороженных бонов, которые резали иностранцев на улице и снимали по этому поводу пафосно-циничные видосы, где глумились над убитыми.

Оказывается, пока я сидел их поймали и осудили.

На банде 10 трупов. Десять убитых человек, повторяю, притом все – с особой жестокостью. Один поджог, один теракт.

Приговор лидеру группировки… 13 лет. ТРИНАДЦАТЬ ЛЕТ ЗА ДЕСЯТЬ ТРУПОВ! Другого бона, который отрицал свою причастность ко всем эпизодам, наказали типа-жестче – 24-мя годами. Ну и остальным срока: от трех.

Просто трэш, жесть и дикость, не могу других слов подобрать. Особенно в свете того, как кому-то дают 10 лет за разбитое в тралике стекло(как минским антифа) или 20 – за сожженный билборд (как Сенцову).

Видимо, на этих мразей у российской власти какие-то планы, потому и не торопятся от них избавляться. Социально близкие, чё.

Ступени к победе

Осилил современный “шедевр” антисемитской пропаганды под названием “Степи к победе” (Ступени к победе”). https://www.youtube.com/watch?v=Z9ITIalJSTM . На протяжении 3,5 часов автор гугл-голосом шкварит все организации русских националистов, т.к. они управляются евреями, культуру, науку и медицину (тоже управляются евреями), рассказывает о ритуальных убийствах младенцев евреями, и про то, как из крови убиенных делают… да-да, вы угадали. Мацу! А еще советует перенимать методы борьбы у еврейских революционеров. Признает, так сказать, достоинства врага.

Удивительно, 21 век, а рассказы про евреев, пьющих христианскую кровь, до сих пор находят свою аудиторию.

Из всех кадров фильма мне более всего понравился этот. На столе: водочка (в этот кадр не попала), на диване – неизвестный зиган-патриот, на стене – ковер. Квинтессенция Русского Духа.

Фанатаў “Партызана”, якіх зараз судзяць у Мінску з нейкага перапугу запісалі ў “анархісты”. Цікава, ці пытаюцца аўтары такіх артыкулаў у саміх падсудных, якіх поглядаў яны прытрымліваюцца?

http://belsat.eu/ru/news/razmerkavau-funktsyi-zlachynstva-razdau-maski-i-palchatki-u-mensku-sudzyats-fanatau-anarhistau/

Да сутыкненняў у Каліфарнійскім універсітэце

Амерыканскія анархісты разграмілі студэнцкі гарадок Каліфарнійскага ўніверсітэта, бо там выступаў правы блогер Майла Янопулос – прыхільнік Трампа, антыфемініст, і, дарэчы, адкрыты гей.

Але цікава не гэта, а спіс грахоў, якія ставяць у віну Янополусу:

“Яннопулос публично критикует третью волну феминизма, ислам, социальную справедливость, политкорректность и другие движения и идеологии, являющиеся, по его мнению, авторитарными и принадлежащими к «регрессивным левым».”

Тры з чатырох пералічаных з’яў я таксама крытыкую. Трэцюю хвалю фемінізму – за сэксісцкую практыку, паліткарэктнасць – за крывадушша і змяшчэнне акцэнтаў у барацьбе, іслам – бо ён спарадзіў, як і любая іншая рэлігія, мноства войнаў, гвалту і няроўнасці.

То мне не зусім зразумела, што такое зрабіў гэты Янопулос, каб граміць месцы правядзення ягоных сустрэч. Канешне, я не сумняюся, што ён кансерватар і, хутчэй за ўсе, ксенафоб. Але гэтага, як і таго што нехта публічна крытыкуе фемінізм і іслам, недастаткова, на мой погляд, каб прымяняць гвалт. З якіх гэта часоў анархісты пачалі біць кагосці за крытыку? Гэта сапраўды аўтарытарна і сапраўды рэгрэсіўна.

Я, канешне, не бяруся навучаць амерыканскіх анархістаў, што ім рабіць, але такі антыфашызм даверу не выклікае. Нешта не чытаў пра 150 анарха-байцоў, што прышлі б падтрымаць працоўных-страйкоўцаў, альбо той жа рух #NODAPL . Затое супраць ультраправага балбатуна збіраецца міліён ахвочых яго пабіць. Па мне, куды большы палітычны профіт можна было б атрымаць, разграміўшы ягоныя аргументы ў публічнай дыскусіі.

Тут мой артыкул на гэтую тэму: https://mikola.noblogs.org/?p=572