Entries Tagged 'Палітыка' ↓

Аліенацыя

Аліенацыя (рус. “отчуждение”) – сацыяльна-псіхалагічны працэс, калі чалавек перастае адчуваць сябе і іншых людзей часткай навакольнага свету, аддаляецца ад іх, рушыць з імі ўсялякія натуральныя сувязі і ўспрымае іх як абасобленыя аб’екты.
Прытым аліенацыя амаль заўседы распаўсюджваецца і на самога сябе. Чалавек і сябе ўспрымае як функцыянал. Але не як паўнавартасную асобу, арганічную частку сусвету.

Адным з наступстваў аліенацыі і ў пэўнай ступені – сінонімам, з’яўляецца аб’ектывацыя. Зараз гэтае слова выкарыстоўваецца амаль выключна ў какнтэксце сэксуаььнай аб’ектывацыі жанчын. Аднак насамрэч гэта панятак куды шырэйшы. Аб’ектывацыя – гэта калі чалавек успрымае іншых людзей не як роўных сабе істотаў ва ўсей сукупнасці іх складанасці, а як сродкі для дасягення сваіх мэтаў, як аб’екты для свайго ўздзеяння.

Ці варта дадаваць што пераважная большасць людзей у сучасным грамадстве гэта аліенізаваныя і аб’ектывізаваныя індывіды?

Менты не паляцца

Дадзены акаўнт належыць мусару, які вядзе групы пра анархістаў у Тэлеграме і ВК, дзе вываліваюцца ашмёткі аператыўнай інфармацыі, якой валодае ГУБАЗіК, у перамешку з вільготнымі фантазіямі саміх ментоў.

Акк раней называўся “Олег Никифоров” аднак пасля спробаў няўдачнага тролінгу на маёй старонцы ў ВК перайменаваўся ў “Олег Дедок”.

Ад самога пачатку ментоўскай кампаніі па публікацыі асабістых дадзеных актывістаў Інтэрнэце, у мяне былі думкі, што яны вырашылі такое зрабіць, бо вельмі моцна пакрыўдзіліся на bandaluki.info . Зараз мент пацвердзіў мае здагадкі.

Нагадаю, спіс міліцэйскіх акаўнтаў, якія яны выкарыстоўваюць для правакацый і здабывання інфы, знаходзіцца тут: bit.ly/menty_vk

 

Віншую берасцейцаў!

Віншую берасцейцаў з перамогай – хай і прамежкавай.
Сёння яшчэ раз пацвердзілася ісціна: хто змагаецца, той перамагае.

https://novychas.by/hramadstva/u-bresce-prypynenae-budaunictva-akumuljatarnaha-za

Почему кейс Голунова невозможен в Беларуси

Нет, я сейчас не буду задвигать вам о том, что в Беларуси менее пассионарные журналисты, или что в России гражданское общество лучше развито (написал и самому смешно стало).

Дело в другом. На Голунова был конкретный заказ из спецслужб. Менты, подчиненные спецслужбам, взяли под козырёк и этот заказ осуществили. Криво, косо, так как умели – в тысяче других случаев, с обычными русскими Иванами это бы проканало. Но в случае с известным журналистом стало ясно, что издержки будут чрезмерны и несообразны профиту И руководители в Кремле, возможно даже сам Путин, скомандовали ФСБшникам дать заднюю и отпустить Голунова. Потому как не хотят за мелкую месть чекистов расплачиваться международным имиджем, лишними вопросами на саммитах и в ООН, и прочими неприятностями, мешающими играть в большие игры. Проще говоря, заказавшим Голунова дали понять из Кремля: “раз не умеете решать свои проблемы без шума, то не создавайте проблем нам”.

В Беларуси такая ситуация невозможна по одной простой причине. Высокая концентрация власти и сосредоточение полномочий в одних руках приводит к тому что в большинстве случаев заказы и посадки такого уровня происходят только с одобрения высшей власти. Начальник ГУВД Мингорисполкома, образно говоря, не может по своему желанию посадить Статкевича на 20 лет. Это не его уровень. А Лукашенко может. Поэтому все посадки крупных политических\общественных фигур одобряюся на самом высоком уровне. И после такого одобрения сделать что-то уже крайне тяжело (обычно помогает лишь зарубежное давление).

Да, тут стоит добавить что на акцию в поддержку Голунова вышли порядка 1200 человек, а на последнюю акцию “Свабоду Палітвязням” в Минске – 11. Однако и режим позволяет себе сажать только людей, не имеющих значимого публичного статуса – и пока (тьфу-тьфу-тьфу) боится трогать журналистов.

Крупкі, Следчы камітэт і анархісты

За бягучымі справамі згубіўся працяг маёй эпапеі: юрыдычнай вайны са Следчым камітэтам.

Нагадаю, некалькі тыдняў таму я судзіўся з СК у Партызанскім судзе Мінска. Судзіўся таму што калі я падаў скаргу ў Следчы камітэт аб узбуджэнні крымінальнай справы па факце захопу анархісцкай сустрэчы ў Крупках (была справа ў чэрвені 2018-га, тады СОБР і ГУБАЗіК напалі на сустрэчу анархістаў у лесе, дзе быў і я, трымалі нас каго на каленях каго ў кайданках тварам у зямлю), яны адмовіліся разглядаць маю заяву як заяву аб здзяйсненні злачынства. Шпулялі яе па кабінетах пакуль не выдалі адказ у межах закона “Аб зваротах грамадзян”.

Вось тут фул сторі.

Я ж хацеў каб яе разгледзелі якраз у парадку крымінальна-працэсуальнага кодексу. Гэта вельмі важны момант.

Дык вось, пасля майго і прадстаўніка выступаў, “даследвання” доказаў, поўнага публічнага фэйла Следчага камітэту, чый прадстаўнік нёс жудасную алагічную лухту, спрабуючы даказаць што чорнае гэта белае, суд, вядома, стаў на бок карнага воргана. Ну гэта не дзіва бо суд у нас і сам – карны ворган. Мне адмовілі ў задавальненні маёй скаргі.

Але важна тут іншае. Праз вывучэнне матэрыялаў справы сталі вядомыя імёны супрацоўнікаў СК і Крупскага РУУС, уцягнутыя ў спецаперацыю супраць анархістаў 30 чэрвеня 2018га.

Каб вы разумелі маштабы, паведамлю, што сам захоп пачаўся з аўтаматнай чаргі ў паветра – за намі ў лес адправілі цэлы ўзвод спецназа. За дзень паляну, дзе мы сталі лагерам, наведалі больш за 40 (!) мусароў з 5-ці ведамстваў. Уся аперацыя цягнулася 7 гадзін.
Сутнасць жа ў тым, што ГУБАЗіК адмаўляецца прызнаць тое што яны там былі і зараз “скідваюць прыкуп” на мясцовы РУУС і СК. Па версіі Следчага камітэта (толькі не падайце зараз), гэта… оперупаўнаважаны крупскага РУУС, атрымаўшы аператыўны сігнал пра “незаконную высечку леса” прыехаў на паляну ў крупскім раёне і ў адзіночку затрымаў 17 чалавек. Фантастычны цынізм. Але зараз нам сталі вядомыя імёны частцы тых, хто ўдзельнічаў у гэтай тэатральнай пастаноўцы і па сей дзень працягвае прыкрываць агалённую дупу ГУБАЗіКа, які сарамліва не хоча браць на сябе адказнасць за зробленае.

Леонид Лавіт (03.05.1980 г.р.) – Старшы следчы Крупскага раённага аддзелу Следчага камітэту. Будучы апытаным падчас псеўда-праверкі, заявіў што затрыманыя “ніякіх прэтэнзій не выказвалі”. Да. выкажаш тут прэтэнзіі калі за кожны паварот галавы на цябе равуць альбо пінаюць ботам у рэбры.

Паўлавец Андрэй Васільевіч – Начальнік Крупскага РОСК. Наколькі я зразумеў, кіраваў правядзеннем “праверкі”, то бок распараджаўся яе фальсіфікацыяй, вырашыў хто з яго падначаленых што мусіў казаць.

Шах Руслан Ашрахович (19.01.1986 г.р.) – следчы Крупскага РОСК. Аналагічна, пры апытанні казаў што ўсе было выдатна, ніхто нічога не парушаў.

Высоцкі Чэслаў Віктаравіч – начальнік 2-га аддзела УОР.

Не за гарамі той час, калі мы будзем пайменна ведаць не толькі следчых, але і ГУБАЗаўцаў і СОБРаўцаў, якія прынялі ўдзел у гэтай карнай акцыі. Хай не расслабляюцца. Кожны з іх нясе ПЕРСАНАЛЬНУЮ адказнасць за тое што зрабіў. І кожны атрымае па заслугах.

Упэўнена прабіваем дно

Я ўсе чакаў, калі ад барацьбы з абрэвіятурамі і спалучэннямі словаў МУС перойдзе да барацьбы з лічбамі. І, урэшце, гэта адбылося!

26-гадовага хлопца не пусцілі на хакейны матчы у Гародні, таму што на майцы ў яго была напісаная камбінацыя лічбаў, у якой, “на думку экспертаў можна разгледзець зашыфраваную абразу ў адрас супрацоўнікаў праваахоўных органаў”.

Ні адзін з парталаў канешне не рызыкнуў паўтарыць гэтую камбінацыю лічбаў. А я вам скажу. Гэта 1312. Па літарах алфавіту: 1-A, 3-C, 1-A, 2-B. Складваецца наш любімы АСАВ, як вы ўжо зразумелі.

Пікантнасць сітуацыі яшчэ і ў тым што гэтая камбінацыя лічбаў яшчэ не не ўнесеная ў спіс экстрэмісцкіх. Затое які прастор для фантазіі да флэшмбу #Яэкстрэміст! Бо можна узгадаць, што ў гэтым годзе Папа рымскі Клімент 5-ы ліквідаваў ордэнт Тампліераў. А Залатая Арда прыняла іслам у якасці дзяржрэлігіі. А яшчэ генуэзскі марак Ланцерота Малачэла адкрыў Канарскія выспы. Таму калі вырашыце апрануць цішотку з тампліерамі, шкарпэткі з Чынгісханам ці майткі з Канарскіх астравоў – будзьце гатовыя што вас прыцягнуць за экстрэмізм. Зараз мусарок адукаваныя пайшоў…

Зноў жа паўстаюць пытанні: а як быць з падручнікамі гісторыі, у якіх прыгаданы 1312 год? А калі на цэнніку ў краме нешта каштуе 13 рублёў 12 капеек? Больш за тое, раптам табло на гадзінніку ў цэнтры гораду пакажа 13 гадзін 12 хвілін – табло варта апячатаць да прыезду следчых, а галоўнага інжынера пасадзіць за экстрэмізм?

Калі ж сур’ёзна, наш дзяржаўны лад нагадвае нейкі позні абсалютызм са звар’яцелым манархам, асатанелымі ў халуйстве прыдворнымі і народам, абкладзеным падаткамі з усіх бакоў. Замест змагання са злачынствамі менты займаюцца тым што “разглядваюць” (!!!) на чужых футболках абразу ў свой адрас. А як вы ведаеце, калі доўга кудысь углядвацца то можна разгледзець усё што заўгодна. Так што нас чакае яшчэ маса цікавых адкрыццяў.

https://spring96.org/be/news/93179

Міністрам МУС назначылі Юрыя Караева, які да гэтага камандаваў спецпадраздзяленнямі МУС

Мой прагноз: вядома, будзе троху розны стыль кіравання. Шуневіч – чэкіст, да таго ж ідэйны сталініст і рэакцыянер. Гэта тлумачыць і гарадавога, і “дзіравых” і сціснутыя вусны. Караеў – салдафон. Магчыма, ад яго варта чакаць меней публічнасці, болей фінансавання разнастайным міліцэйскім спецназам – кожная звер цягне ў сябе ў норку, чыноўнікі не выключэнне.

Хто думае што нешта прынцыпова зменіцца, тыпу, прыйшоў нейкі мега-сатрап і зараз будзе “яшчэ горш”, памятайце: вектар развіцця Сістэмы задае не міністр МУС. Ён толькі выканаўца. Дубінку для таго і трымаюць у руках, каб яна не выпрыгнула і не пачала жыць сваім жыццём.

Што чытаць рэвалюцыянеру? Частка 2

#radixbel

А вы любіце чытаць? Калі так, давайце чытаць тое, што небяспечна для дзяржавы! У другім выпуску “Што чытаць рэвалюцыянеру?” раблю агляд літаратуры, якая вызваляе.

Нататкі даследчыкаў аб сацыяльных рухах сучаснага Курдыстана, пафасны і захапляльны раман Дэвіда Мітчела, аўтабіяграфія амерыканскай анарха-феміністкі, класік марксізма-ленінізма і летапіс антыбальшавісцкіх паўстанняў ад бліжэйшага паплечніка Махно. Глядзіце відэа! Працягласць – 16 хвілін.

 

Иван Голунов

Любопытная ситуация вокруг Ивана Голунова. Круто, конечно что СМИ так резко мобилизовались а журналисты не побоялись выйти на одиночные пикеты и свинтиться (правда интересно, делали бы ли они так, если б за пикеты давали сутки, ну да ладно). Интересней реакция людей в соцсетях. Некоторые юзеры пишут в духе: “Это что же теперь, получается, каждого можно посадить вот так вот подкинув наркотики!”
 
Вот это новость! Представляете, оказывается государство может посадить человека ни за что! Кто бы мог подумать!?
 
То есть когда в рашке сотнями арестовывают, пытают и даже убивают активистов, которым не повезло быть москвичами и журналистами влиятельных изданий, то это было неочевидно. А теперь, когда тронули “белого человека” из метрополии – шок и возмущение.
В какой-то степени пишу всё вышеуказанное против самого себя, т.к. и сам имею привилегию находится в списке “первых на общественную поддержку”. Но всё равно это выглядит как-то не очень. Примерно та же история что со вниманием СМИ к жертвам терактов во Франции и, например, Нигерии.
 
Воистину, информационные технологии позволяют каждому не только окунуться в контекст мировых новостей, культуры и информационных потоков, но и тихо-мирно жить в своём информпузырьке, который лопается лишь от настойчивого стука в дверь ранним утром.

Шаман против государства

Желание свободы для человека так же естественно, как желание дышать. Человек может не быть никаким -истом, но интуитивно понимать, что государственные институты несут только зло, а договариваться – куда правильней, чем выбирать себе начальников.

И что меня радует, что такие люди действительно появляются в абсолютно неполитизированной среде, как говорится, “из глубин народа”. Это говорит о том что всё то, к чему мы стремимся это не какая-то “утопия” (на обоснование утопичности идей равенства работают целые пропагандистские институты, формируя культурный дискурс, в котором сама мысль о жизни без барского сапога на шее – кощунство и святотатство), и не отдаленные мечтания. Это живая потребность, которая будет пробиваться, сколько ты ее не дави.

И обязательно посмотрите видео – оно крайне вдохновляющее.

“Уроженец Якутска Александр Габышев в августе прошлого года отправился пешком в Москву, чтобы очистить Россию от зла. В мае 2019 года паломник уже прошел восьмую часть пути и добрался до Амурской области.

В августе прошлого года житель Якутии Александр Габышев отправился в своеобразный «крестовый поход», однако, судя по всему, поначалу его затея не увенчалась успехом – он остановился и на несколько месяцев осел в якутском селе. Этой весной Габышев объявил себя шаманом и паломникоми продолжил свой путь. Он решил пройти пешком до Москвы, чтобы очистить страну от зла и дать начало положительным переменам.

По словам шамана, он планирует добраться до столицы за два года. Все это время он будет молиться, чтобы в России и в сознании людей все начало меняться в хорошую сторону.”