Entries Tagged 'Аб усім' ↓

Разважанні аб розных анархізмах

У пэўны момант я зразумеў, што ідэйны напрамак анархіста, тое, які накірунак анархізма ён абярэ для сябе, тлумачыцца ў большасці выпадкаў не палітычнымі поглядамі а… тэмпераментам. Складам характару. Пэўны тып людзей ідзе ў сацыяльныя анархісты, пэўны тып – у “анархісты ладу жыцця”, а пэўны – у ілегалісты-бамбісты. Таму свірэпыя рубкі між прадстаўнікамі розных плыняў і абвінавачанне іх у “няправільнасці” у пэўнай меры пазбаўленыя сэнсу (хаця ўсе мы ведаем, што сацыяльны анархізм адзіна правільны, хе-хе 🙃 ). Бо выпадкі пераходу чалавека з адной плыні ў другую крайне рэдкія.

Чаму? Да таму што калі чалавек хоча ныраць у сметніцы, жыць на сквоце і насіць ружовыя валосікі – ён будзе гэта рабіць, нават калі ты прымусіш яго вывучцыць на памяць поўны збор твораў Букчына і Крапоткіна.
А калі анархіст верыць у сацыяльную рэвалюцыю, імкнеца пабудаваць масавую арганізацыю працоўных і выступае за дысцыплінаваную класавую барацьбу – ён працягне гэта рабіць, колькі ты яму не пхай пафасных сентэнцый “анархія немагчымая анархізм вечны”, і колькі не кармі фалафелем.

Гэта попрасту розныя тыпы людзей. Яны ідзуць у анархізм ЗА РОЗНЫМІ РЭЧАМІ. Кожны за сваёй. Не хацеў бы абагульняць (гэта асобная тэма), але звычайна сацыяльныя анархісты гэты тыя хто хочуць канкрэтных пераменаў у грамадстве на сваім вяку. Ідэалісты, часта фанатыкі, гатовыя ахвяраваць многім для свайго ідэалу.

А анархісты ладу жыцця – гэта контркультурная моладзь, якой кіруе жаданне самавыразіцца, вызваліцца ад улады на побытавым узроўні (менавіта адсюль эпатажны знешні выгляд), кінуць выклік умоўнасцям, сцвердзіць сваё “я”, як незалежную адзінку. Ніякія масавыя арганізацыі працоўных тут абсалютна непатрэбныя, як бачым. Кідацца на амбразуру ў барацьбе з элітамі таксама лішняе. Дастаткова “жыць па анархіі тут і зараз”, што яны і робяць з рознай паспяховасцю.

(бываюць і змешаныя\памежныя тыпы – рэчаіснасць, як заўжды, складанейшая за класіфікацыі).

Дык што ж тады, усе анархісцкія рухі вырачаныя жыць у гэтай вечнай дыхатаміі і Анархія ніколі не пераможа? Не зусім. Галоўнае – які тып анархіста дамінуе ў дадзенай канкрэтнай краіне. І тут на 100% дзейнічае прынцып “падобнае цягнецца да падобнага”. Калі ў краіне есць моцны рух сацыяльных анархістаў – да яго будуць цягнуцца менавіа такі псіхатып: ідэалісты, змагары, рэвалюцыянеры. А бунтуюшчыя субкультуршчыкі будуць знаходзіць сябе ў іншых нішах: панк-рок, перфомансы, суполкі вольных мастакоў і г.д.

Куды горш, калі ў канкрэтнай краіне анархізм знахдодзіцца пад дамінантай “лайфстайла”. Тады людзі, здольныя рабіць рэвалюцыі шукаюць актуальную рэвалюцыйную практыку ў анарха-колах, і, не знайшоўшы яе, дрэйфуюць да варожых нам рухаў, якія, аднак, таксама дэкларуюць роўнасць і справядлівасць.

🆎 Даведка для тых хто не ў тэме: сацыяльныя анархісты гэта прыхільнікі масавай барацьбы, адаптацыі анархізма пад палітычныя рэаліі, і сацыяльнай рэвалюцыі. Ставяць класавую барацьбу на першае месца, вераць у анарха-камуністычны ідэал.

Анархісты ладу жыцця лічаць, што анархізм як палітычны лад немагчымы, большасць людзей вырачаная на падпарадкаванне і абывацельства, таму рабіць рэвалюцыі бессэнсоўна, замест гэтага трэба будаваць “анархію са сваімі сябрамі” і спрабаваць падмануць капіталістычнае грамадства ў штодзенным жыцці.

В США – наибольшее имущественное расслоение с 1920-х

400 богатейших американцев – 0,00025% населения – утроили свое богатства с начала 1980х. Сейчас они богатее чем 150 миллионов (60%) американцев.

Добавлю, что благодаря тому, что США – сильнейшая экономика мира, эта неолиберальная модель постепенно транслируется на весь остальной мир.
Я глубоко убежден, что такая порочная ситуация имеет системные корни и не может быть исправлена ни госрегулированием ни введением казарменного социализма. Единственный выход – передача производственных мощностей, технологий и капитала в руки трудовых коллективов. А это может быть осуществлено только в обществе прямой демократии.

И еще, меня всегда удивляли люди, которые пытаются оправдать такое положение дел. Кто-то говорит что эти десятитысячные доли процента “просто самые умные”, кто-то, что “самые трудолюбивые”, кто-то говорит, что эти богатеи дают кому-то рабочие места (изготовителям своих яхт, майбахов, ювелирам, прислуге и т.п). Хотя совершенно очевидно, что чудовищная концентрация капитала в руках немногих не приносит никакой пользы людям, обществу, прогрессу, да и планете в целом. Почему для кого-то это неочевидно – для меня загадка. Может не хотят делать радикальные выводы, может сами лелеют надежду стать в ряды этих десятитысячных долей процента. А может просто стокгольмский синдром.

 

Ксения Собчак о пожаре

«Доремонтировались… Гребаные социалисты… Угробили мой самый любимый город в мире крысами, бомжами и радикальной толерантностью»… сказала Ксения Собчак по поводу пожара в Нотр Дам.

Эх, тяжо ныне стало жить богатым. Пока дойдешь до своего лимузина, то крыса под ноги попадётся, то бомж. А негры эти так вообще оборзели – вместо того чтоб служить белым господам, головы поподнимали и теперь равное отношение им подавай. Хорошо, что есть полиция, которая бомжей, негров и прочих голодранцев вовремя на место ставит.

* * *

А потом обижаются что во время очередной революции их на столбах развешивают.

 

А мне напісалі з Палаты прадстаўнікоў

Калі памятаеце, у сакавіку я запусціў петыцыю з патрабаваннем не прымаць папраўкі ў антэкстрэмісцкае заканадаўства, якія маюць на ўвазе

а) Павелічэнне штрафаў за “распаўсюд экстрэмісцкай прадукцыі” у два разы
б) Увядзенне спісу “экстрэмісцкіх і тэрарыстычных арганізацый”, за дэманстраванне якіх таксама будуць караць
в) Увядзенне крымінальнага артыкулу за “Рэабілітацыю нацызму”

Па кожным з пунктаў у петыцыі было абгрунтавана, чаму мы супраць. За 1,5 месяцы мы здолелі сабраць 300 подпісаў. Падкрэсліваю – гэта не “челобитная”, а сродак мабілізацыі і перпапіс нязгодных. Таму адказу з Палаты прадстаўнікоў, дзе гэтыя папраўкі будуць разглядаць, я асабліва не чакаў. Але вось ён прыйшоў. Прабягуся па самых выразных месцах:

“Ваша меркаванне аб немэтазгоднасці прыняцця названага праекта і патрабаванне накіраваць яго на дапрацоўку даведзена да ведама членаў Камісіі і рабочай групы па дапрацоўцы гэтага праекта для разгляду Палатай прадстаўнікоў у другім чытанні”.

Дагэтуль не магу вызначыцца, гэта праўда ці не? Проста цікава.

“Інфармуем, што ў дзейнасці рабочай групы на пастаяннай аснове прымаюць удзел прафесійныя гісторыкі”

Наэпўна такія ж гісторыкі як Дзермант і Шпакоўскі.

“Было таксама праведзена пашыранае пасяджэнне рабочай групы, на якое былі запрошаны прадстаўнікі дзяржаўных органаў, Нацыянальнай акадэміі навук, Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, Партыі БНФ, Беларускага Хельсінкскага камітэта, кампаніі «Гавары праўду»”

Упс! А чаму мы пра гэта не ведаем? Няўжо ўсе змаўчалі? Прадстаўнікі БНФ, БХК, Гавары Праўду, адзавіцеся – вы там былі?

“Звяртаем вашу ўвагу, што згодна з існуючым праектам павелічэнне ў два разы штрафа плануецца толькі за паўторнае на працягу года ўчыненне правапарушэння, прадугледжанага артыкулам 17.10 Кодэкса аб адміністрацыйных правапарушэннях.”

Паўторнае парушэнне лепіцца за тры секунды – за той жа самы пост двойчы. Як ужо было не раз. Аднак што нашым “парламентарыям” – гэта ж не ім штрафы плаціць за рэпосты. Яны жывуць зусім у іншых сферах.

“Па дадзеных Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь, за апошнія чатыры гады колькасць зарэгістраваных фактаў публічнай дэманстрацыі нацысцкай сімволікі вырасла ў 15 разоў і гэты рост працягваецца (2014 – 7, 2015 – 15, 2016 – 50, 2017 – 109, 2018 – 145).”

Паверу. І скажу больш за тое. Калі пасадзіць за гэтую справу яшчэ больш супрацоўнікаў, якія пачнуць шэрсціць кінахроніку, фільмы пра 2-ю сусветную, мемы з гітлерам, альбо, як у маім выпадку, вышукваць скрыншоты з “Маскі-шоу у партызанскім атрадзе” – то там ужо будзе не 145 парушэнняў а ўсе 145 тысяч.

“Пры гэтым прыхільнікі нацысцкай ідэалогіі не спыняюцца толькі на «зігаванні» і бравіраванні татуіраванымі свастыкамі. У 2016 годзе ў Беларусі за здзяйсненне хуліганстваў, крадзяжоў, рабаванняў, вымагальніцтваў, згвалтаванняў, выкраданняў людзей, супраціўленне супрацоўнікам органаў унутраных спраў і іншых злачынстваў да крымінальнай адказнасці прыцягнуты 181 удзельнік неанацысцкіх нефармальных аб’яднанняў. У 2017 годзе да крымінальнай адказнасці прыцягвалася 126, а ў 2018 годзе – 95 лідараў і актыўных удзельнікаў такіх аб’яднанняў.”

Не апраўдваючы неанацыстаў, магу з упэўненасцю сказаць, што большасць такіх выпадкаў “крадзяжоў, вымагальніцтваў і згвалтаванняў” гэта вынік аператыўных распрацовак альбо нацягвання злачынства на пустым месцы. Гэтак у 2012-м экс-палітвязня Аляксандра Малчанава пасадзілі за “крадзеж”, а троху пазней Андрэя Бандарэнка за “хуліганства”. Проста калі за нармальных палітвязняў уступаюцца, за нацыстаў не ўступаецца ніхто (і правільна). Аднак важная сама сутнасць таго, што гэтыя лічбы выкарыстоўваюць для закручвання гаек.
Пры гэтым выклікаюць вялікія пытанні метадалогія, па якой з парушальнікаў выдзяляюць “лідараў і актыўных аб’яднанняў”. У Беларусі проста не можа быць столькі актыўных нацыстаў, бо тады б палітычны ландшафт краіны выглядаў зусім інакш. Аб гэтым я ўжо падрабязна пісаў тут.

“У сувязі з гэтым Камісія лічыць апраўданым прыняцце дадатковых заканадаўчых мер, накіраваных на абарону грамадскага парадку і маральнасці ад распаўсюджвання ідэалогіі нацызму. Работа над законапраектам будзе працягнута.”

Хто б сумняваўся. Натуральна, будзе працягнутая, бо вашыя дзеці не атрымаюць штраф за рэпост і не сядуць за “прапаганду нацызма”. Таму што ім ужо падрыхтаваныя месцы для навучання за мяжой альбо цёплыя пасады ў дзяржтруктурах.

Аднак кампанія #яэкстрэміст, разам з аднайменным флэшмобам, таксама будзе працягнутая, і адказ з нелегітымнага дзяржворгана ніяк на яе не паўплывае. Кропля за кроплей мы даб’емся свайго. Сачыце за навінамі. І дзейнічайце.

Поўны тэкст адказу.

Выгнанне з прафсаюзаў у Салігорску

Я не разумею такой бурнай рэакцыі на выхад 1000 гарнякоў з незалежнага прафасюзу. Ніякай катастрофы і нават праблемы тут не бачу. Калі 1000 чалавек выйшлі з прафсаюзу без адзінай стачкі, без адзінай акцыі пратэсту, значыцца гэта былі людзі, якія адпачатку не гатовыя змагацца за свае правы. І доўгія гады знаходжання ў прафсаюзе іх гэтаму таксама не навучылі. Такім чынам, дзе яны знаходзяцца\не знаходзяцца, не мае аніякай розніцы. У масштабах краіны гэта ўвогуле ні на што не ўплывае.

1000 чалавек без шуму і пылу загналі ў стойла, аднымі толькі словамі. Горкі смех. Я б пасаромеўся ўвогуле аб такім пісаць.

Суд

Заўтра ў 09.30 у судзе Фрунзенскага – чацверты суд за экстрэмізм у сацсетках (нават не веда дакладна за што, бо пратаколы складаюць непісьменныя менты).

У апошні час шуняўкі ўзялі моду мяне пасля суда затрымліваць. Калі гэта здарыцца – прачытаць аб далейшым развіцці падзей можна на маім тэлеграм-канале. Нават калі менты пасадзяць мяне ў касмічны карабль і адправяць на Марс – канал будзе аднаўляцца.

Пишите письма политзаключенным!

Я уже как-то писал о росийском политзаключенном Кирилле Кузьминкином. Это парень 14 лет, анархист, которого арестовали за переписку с Михаилом Жлобицким, Архангельским анархистом-смертником, который взорвал себя в здании ФСБ в октябре прошлого года.

Долгое время все это дело было покрыто мраком. Теперь кое-что стало известно благодаря корреспондентам moloko plus.

Кузьминкину предъявляют обвинение по двум статьям: ст. 223.1 ч.3 УК РФ (незаконное изготовление взрывчатых веществ, незаконные изготовление, переделка или ремонт взрывных устройств), ст. 222.1 ч.3 УК РФ (незаконные приобретение, передача, сбыт, хранение, перевозка или ношение взрывчатых веществ или взрывных устройств).

«Ч. 3» в этих статьях означает, что деяния совершены организованной группой. То есть, по мнению следствия, Кузьминкин действовал не один. При этом обвинение предъявлено только нему. О других подозреваемых по этому делу (и есть ли они вообще) мы не знаем ничего.

При обыске дома у Кузьминкина изъяли всю технику, в том числе старые телефоны. Следствие считает, что подросток переписывался с Михаилом Жлобицким, который совершил терракт в архангельском ФСБ. Во время обыска дедушка Кузьминкина поинтересовался у силовиков, есть ли у них ордер. Один из силовиков начал угрожать: «Сейчас на бутылку сядешь».

У дела сменилось несколько следователей. Последний, по словам матери, давит на Кузьминкина и предлагает признать вину. В обмен обещает минимальное наказание. Кузьминкина защищает независимый адвокат. Его нашёл дедушка подростка. Адвоката оплачивают родители Кузьминкина. Они не против финансовой помощи и общественного сбора. Этим начала заниматься одна правозащитная структура. Скоро появятся новости об этом. В СИЗО Кирилл посещает «школьные занятия». Но их все равно недостаточно, чтобы покрыть образовательную программу.

Кирилл много читает, интересуется логикой, риторикой и эзотерикой. Ему можно написать письмо через сервис «РосУзник». (http://rosuznik.org/)

Пра Курапаты ўжо многае было сказана, але я хачу звярнуць увагу яшчэ на адну рэч

НІ АДЗІН з уладных паскуднікаў, з соцень псоў сістэмы, прыцягнутых да гэтай спецаперацыі, не адмовіўся выканаць загад. Ні ў аднаго не дрогнула рука: выкарчоўваць крыжы, падпісваць паперы, стаяць у ачапленні. Мусіць, трымалі фігу ў кармане, корчылі морду ўціхую, але – рабілі.
Аб чым гэта кажа? Аб тым, што трэба пакінуць ілюзіі, калі ў кагось яны яшчэ засталіся. Гэтаксама ж яны, калі будзе загад, праедуцца бульдозерамі па нашых жывых целах. Гэтаксама будуць страляць нам у патыліцы, як стралялі іх папярэднікі.

Гэта я не да таго што “всё пропало мы все умрём!”. А да таго, што трэба максімальна ясна ўсвядоміць: гэтая барацьба не будзе простай. За любы вынік нам прыйдзецца плаціць боллю і крывёю. Быць гатовымі ахвяраваць сабой. Таму любы палітык\грамадскі дзеяч, які абяцае лёгкую і хуткую перамогу над рэжымам – хлус.

Дело Полиенко

То что предвыборная кампания началась, видно уже по всем фронтам. Из вчерашней новости стало ясно, что шунявки решили упаковать, как минимум, на период выборов, одного из самых активных анархистов в Минске – Дмитрия Полиенко. Ему предъявили обвинение сразу по трём статьям УК: 339 ч.3 “Особо злостное хулиганство”, 341 УК РБ “Осквернение сооружений и порча имущества” и 130 УК РБ “Разжигание расовой, национальной или религиозной вражды или розни”.

Разберем их по очереди.

Самое тяжкое обвинение из вышеперечисленных – это особо злостное хулиганство. До 10 лет. По версии следствия, сосед сделал Полиенко замечание на лестничной клетке, а тот, без лишних слов, брызнул ему в глаза газовым баллончиком. В реальности же пьяный сосед полез на него кулаками а Дмитрий воспользовался баллончиком, чтобы защитить себя. Спустя неделю соседа нашли, заставили написать заявление, и на Дмитрия возбудили дело.

Некоторые заявляют, что все это событие было-де “провокацией”. То есть заранее спланированной спецоперацией, чтобы упаковать Диму. Я так не считаю. Просто потому, что этому нет никаких доказательств. Наоборот, все факты говорят об обратном: это был обычный житейский случай, который может произойти с КАЖДЫМ, и который менты использовали как повод. Эту же версию подтверждают и слова друзей Димы в интервью прессе: они сами говорят того алкаша-соседа буквально принуждали к написанию заявления (никак не тянет на спецоперацию). Пауза длиной в неделю говорит о том, что менты просто не знали про эту ситуацию. Для сравнения вспомним кейс Дмитрия Дашкевича – за спровоцированную драку его задержали в ту же минуту.

Утверждая, что любая драка на улице с участием активиста это “провокация КГБ”, люди сами копают себе яму. Получается, поддержка и защита нужна активисту только тогда, когда против него проведена спецоперация по имитации бытовой драки? А если это была просто самооборона – то, типа, случай не заслуживает внимания? А что вы будете делать, когда с вами такое произойдет? Приплетать “провокацию КГБ” при любом бытовом конфликте, даже когда это будет выглядеть нелепо?
Наоборот, нужно подчеркивать, что активист тоже человек, с ним тоже могут произойти конфликтные ситуации, и нельзя допускать, чтобы они становились поводом для политической расправы.

Кроме того, мы пока не знаем позицию самого Димы по этому вопросу. А именно от нее, а не от наших измышлений, и нужно отталкиваться.

Я не поддерживаю идею о том, что можно заведомо лгать журналистам и обществу про “провокацию” (не имея на то доказательств), чтобы получить больше поддержки от правозащитников. Каждый человек имеет право на самооборону, и точка. Исходя из этого, мы будем защищать Дмитрия, независимо от того, была это спецоперация КГБ, или обычная драка с пьяным соседом. В обеих случаях политический мотив тут очевиден.

“Осквернение сооружений и порча имущества” вменяется Диме за нанесённое кем-то граффити “Менты убивают людей”. Санкция там минимальная и оно, скорее всего, на суде будет поглощено более тяжким. Дима и остальные обвиняемые по этому эпизоду идут в полный отказ. Доказательств нет. Поэтому как менты будут ему его пришивать – понятия не имею.

А вот ст.130 – это очень важный и тревожный пункт. Ее вменяют за видео с граффити “Менты убивают людей”. Однако же в диспозиции статьи указано про “Умышленные действия, направленные на возбуждение расовой, национальной, религиозной вражды или розни, на унижение национальной чести и достоинства”. Где там расовая, национальная или религиозная рознь? Загадка. Вероятнее всего менты решили расширить трактовку до возбуждения вражды в отношении “социальной группы” (в данном случае шунявок). По российским лекалам, в общем. Если это так, то мы, друзья, приехали. В таком случае возбудить дело по этой статье можно будет против КАЖДОГО критика власти. Потому что любую критику (не только агрессивную) можно при желании трактовать как возбуждение вражды или ненависти. Да даже каждого, кто употребляет слово “шунявка”. Оскорбление ведь!

Кстати, недавно мне стал известен случай антифашиста из Минска, против которого возбудили дело по 130-й за два видеоролика Вконтакте. Один – со стебной песней российского рэпера, другой – про раздел Польши в 1939-м году.

Все это говорит о том, что на Дмитрии сейчас отрабатываются новые технологии репрессий. И будут ли они впоследствии откатаны и на нас, зависит от реакции общества и – что немаловажно – международной общественности. Проглотим, схаваем — будет гораздо хуже.

Отдельно хотел обратиться к правозащитникам. Я понимаю, что у вас есть свои нормы и правила, которыми вы руководствуетесь при признании людей политзаключенными. Но беларуская репрессивная система давно приспособилась к этим правилам и учиться сажать людей так, чтобы они проходили мимо ваших норм. Это кейсы Барановича, Бондаренко и ряда других. В таком случае, возможно, пришло время адаптировать нормы под текущие реалии. Иначе псы системы почувствуют, что у них окончательно развязаны руки.

А пока Дима на Володарке, парит нары. Написать ему вы можете по адресу г.Минск, ул.Володарского, 2. 220050. СИЗО-1.

#free_polienko

#free_palienka

#Свабоду_Паліенка

Зміцер Паліенка на СІЗА

Зміцера Паліенка перавялі на СІЗА ў Жодзіна. Прытым абвінавачанне так і не прад’явілі – мусяць зрабіць гэта да 9 красавіка.

Зараз ён у вельмі нявызначаным стане. Сам факт знаходжання пад такім цяжкім артыкулам, без усялякай пэўнасці – вялізны псіхалагічны ціск. Вы можаце напісаць яму ліст: г.Жодзіна, вул.Савецкая, 22а. 222163, ці хаця б выслаць паштовачку.