Entries Tagged 'Аб усім' ↓

НЛА існуюць

У адным з папярэдніх пастоў я пісаў, пра інцыдзент з авіяносцам “Німіц” у 2004 годзе. Тады Пентагон афіцыйна прызнаў факт назіранняў НЛА але не даў гэтаму ніякіх тумачэнняў. Ну а сёння яны ўжо інструктуюць сваіх вайскоўцаў як сябе паводзіць у выпадку кантакта з іншапланетнымі цывілізацыямі.

Цікава глядзець як тое што дзесяцігоддзямі большасцю лічылася “канспіралогіяй” і фантазіямі хворых на галаву ўфолагаў, на нашых вачах робіцца трывіяльным фактам, ці, як мінімум, легітымнай здагадкай, якая ўжо ні ў каго не выіклікае смех.

 

Франкфурт палітычны

Нажаль не ўсе фоткі грузяцца – занадта важкія для ноблогс.орг (

Посмотрите в лицо этой мрази

Посмотрите в лицо этой мрази. За свои 2 000 рублей зарплаты и служебную квартиру она готова на всё. Угрожать, оскорблять, унижать, топтать чужие судьбы, подтасовывать результаты выборов, сидя в избирательных комиссиях.
Иногда мне кажется что лукашенковский режим держится не на ОМОНе а на вот таких вот Берейшиках из школ и универов.

“На историческом факультете БГУ начались репрессии против студентов, которые решили “соскочить” с обязанностей рабов-волонтёров, обслуживающих #голодные_игры. В частности, заместитель декана истфака по воспитательной работе Лилия Владимировна Берейшик сегодня, 14 июня, грозила измученной изнурительными репетициями на 32-градусной жаре студентке аннулировать результаты сессии. Которая, просим заметить, уже сдана!

В любой цивилизованной стране такое решение руководства университета было бы в принципе невозможно. А если бы и было принято – университет по судебному иску содержал бы студента всю жизнь.” (из телеграма NEXTA)

 

Франкфурт-на-Одэры

Прага да ведаў і цікавых знаёмстваў занесла мяне на бліжэйшыя 10 дзён ў Германію – разам з нашай ЕГУшнай бандай (будучых) выпускнікоў. Зараз вісну ў Франкфурце-на-Одэры. Горад знаходзіцца на нямецка-польскай мяжы. Палова горада – у Нямеччыне, палова – у Польшчы. Яны раздзелены мастом праз Одэр. Памежнага кантролю, вядома, няма. Толькі сіратлівая ментоўская машына месціцца на пераездзе.

У горадзе – усе звычайна як у Еўропе. Прыгожанька і чыста. На фотках – мы ў берлінскіх электрычках, гарадскія цікавосткі, налепка з польскім эквівалентам АСАВ, мужык які падняў майку і грэў пуза на скамейцы ў парку, і незвычайня скульптура якую я пра сябе назваў “Петух франкфуртский” 🙂

 

Аказваецца ў Мінску есць анімэ-крама!

Выпадкова заскочыў туды сёння – нейкія малалетнія отаку цёрліся: глядзелі аніму і будавалі картачны домік. А яшчэ там відаць можна на курсы K-pop запісацца. Праўда што з сябе ўяўляюць курсы K-pop мне зразумець цяжка 🙂

 

Hurray

Сёння ў 14.05 абараніў дыпломную працу бакалаўра на праграме “Сусветная палітыка і эканоміка”. Тэма: “Territorial achievements of IS outside Middle East”.

\\\

Today, at 14.05, I have defended the bachelor thesis on program “World politics and economy”. Topic: “Territorial achievements of IS outside Middle East”.

 

Першая вядомая нам рэвалюцыя адбылася 9200 гадоў таму

Чатал-Хююк – пасяленне на тэрыторыі Анатоліі, Турцыя. Адзін з найстарэйшых вядомых нам чалавечых гарадоў.
Паслядоўныя раскопкі паказалі, што палітычным укладам ранняга Чатал-Хююка была жорсткая тэакратычная дэспатыя. Цэнтральным месцам пасялення быў храм, кіраўнікамі грамадства – жрацы. Пахаванні жрацоў былі багатымі і раскошнымі ў параўнанні з пахаваннямі звычайных людзей. Іхнія дамы былі вялікімі, прасторнымі і добра ўпрыгожанымі. У раёнах, дзе яны пражывалі, не знойдзена ніякіх слядоў ручной працы, толькі склады гатовай прадукцыі і прадметы раскошы. Гэты пласт насельніцтва жыў выключна працай іншых. Усё багацце грамадства было сканцэнтравана ў трох дамах ля храма: там захоўваўся горны хрусталь, марскія ракавіны ажно з Чырвонага мора, імпартная зброя. А вось у бедных кварталах на заходяй частцы пасялення на вуліцах валяліся адкіды ад апрацоўкі крэмня і абсідыяну. Тамтэйшыя дамы былі пабудаваныя не па адзіным плане, былі меншымі па памерам і куды бяднейшымі. Гэта значыць, што мелася невялічкая група людзей, якая мела багацці, але не працавала. А тыя хто працавалі, не мелі нічога.
Вядома, такі парадак мусіў падтрымлівацца сілай. І ў Чатал-Хююке гэтай сілай былі чалавечыя ахвярапрынашэнні, якія ажыццяўляліся сотнямі. У храме знойдзеныя спецыяльныя стокі для зліву крыві, а ў ямах побач з ім – больш за 400 шкілетаў. На ахвярных нажах была тоўстая корка запёкшайся крыві. Жрэцаскую ўладу сімвалізавалі слупы, выстаўленыя ў цэнтры гораду.

Аднак аднойчы нешта пайшло не так. Раскопкі паказваюць, што ў адзін дзень усе будынкі кіруючага класа былі спаленыя, прытым настолькі хутка, што іхнія ўладары не паспелі выратаваць свае багацці. Храм быў знесены і спалены, нават падлога ягоная – выкарчаваная (уявіце ступень нянавісці!). Каменныя слупы – паваленыя і разбітыя на кавалкі. Храмавая плошча, якая 1000 год утрымлівалася ў чысціні, была пераўтвораная ў месца звалкі адкідаў.

Вельмі хутка пасля гэтага ўсё насельніцтва гораду сабралося і сышло з гэтага праклятага месца, заснаваўшы новае пасяленне нездалёк.

У гэтым пасяленні сацыяльныя парадкі былі дыяметральна супрацьлеглымі. Археолагі ўжо не знаходзяць пахаванняў, у якіх бы не было прыладаў працы. Сляды апрацоўкі абсыдыяну сустракаюцца паўсюдна. Аднолькавая зношанасць костак у мужчын і жанчын кажа аб гендарнай роўнасці: абодва пола былі ў роўнай ступені занятыя на кухні і ў рамёствах. Кожны дом меў сваё ўласнае свяцілішча – ніякай цэнтралізаванай рэлігіі! – а жрэцкага саслоў’я ўжо не існавала як класа. Шэраг ускосных дадзеных кажуць аб тым, што кіравалася пасяленне агульнымі сходамі ягоных жыхароў. А самае цудоўнае ў гэтым грамадстве – гэта ягоная архітэктура. Кожны дом пасля неалітычнай рэвалюцыі меў памеры, параўнальныя з ранейшымі “гасподскімі” дамамі, але будынкі стаялі без зазору, сцяной да сцяны – уваход жа быў на даху. Пры гэтым каб трапіць у свой дом, чалавек ішоў па дахах суседніх будынкаў. Гэтыя дахі не мелі прыватнага характару, а былі месцам сацыяльнай камунікацыі і сустрэчы жыхароў. Будаўнічы матэрыял, ваду і гліну ад ракі побач трэба было пераносіць па лесвіцах і дахах іншых сем’яў. Перадухіліць абвалы такім чынам можна было выключна праз складаную сістэму ўзаемных дамоўленасцяў і ўліку патрэбаў адзін аднаго. Многія даследчыкі наўпрост называюць Чатал-Хююк месцам не толькі першай вядомай нам сацыяльнай рэвалюцыі, але і першым прыкладам бяскласавага грамадства, якое ўкаранілася на тысячагоддзі.

Жыхары паўдневай Турцыі, у сваім неаліце, 9 200 год таму змаглі – хіба мы не зможам?

 

Экстрэмізм і правы чалавека

На семінары Human Constanta “Барацьба з “экстрэмізмам” і правы чалавека. Разам з прадстаўнікамі расійскага праваабарончага цэнтра “Сова” абмяркоўваем справу Паліенкі.

Хто не ведае, ЕСПЧ яшчэ даўно прызнала што менты не могуць быць “сацыяльнай групай”, у дачыненні якой “распальваецца варажнеча”. А Зміцера хочуць пасадзіць, акрамя іншага, якраз за гэта.

Канешне, праваабарончы дыскурс транслюе ліберальны пункт гледжання на пытанне экстрэмізма – дапускае абмежавання свабоды слова дзяржавай, вызнае за паліцыяй і судамі права вызначаць, хто ёсць экстрэміст і саджаць у турму для абароны стабільнасці дзяржавы. Гэта не дзіўна, бо гэтыя рамкі ўсталяваныя элітамі ў інтарэсах эліт. Аднак нават у межах гэтага дыскурсу нашая дзяржава няправая ва ўсім.

#яэкстрэміст #яэкстремист

Сёння ў трэці раз атрымаў дыплом пераможцы за ўдзел у конкурсе маладых журналістаў імя Алеся Караля. На гэты раз за артыкул “Стаць экстрэмістам хутка і лёгка”.

Прыемная кампанія, цёплыя словы і мора шчырых эмоцый. Дзякуй усім! Жыве Новы Час!

(фотка – Дзіяна Серадзюк)

 

 

НЛО и американцы

Посмотрел документалку об одном из самых задокументированных и официально признанных случаев встречи с НЛО – инцидентом с авианосцем “Нимиц”. Случай известный, о нем даже есть статья на Википедии.
В 2004 во время плавания радары авианосца засекли несколько объектов, появившихся над поверхностью моря – притом совершенно внезапно, резко снизив высоту, как будто они находились перед этим на орбите. Самолёты авианосца, выполнявшие тренировочные полеты, отправились на перехват. Приблизившись, один увидел объект огромных размеров прямо под поверхностью воды (конкретно размер я не понял). А над ним летал другой – около 14 метров длиной, белый, похожий на драже ТикТак (военные его потом так и называли: ТикТак). Он то ускорялся (зафиксированная скорость – около 900 км\ч), то замедлялся, то вовсе зависал над поверхностью воды. Все это было видно как пилотам вживую, так и на радарах. А потом внезапно просто исчез со скоростью, которую ни пилоты ни радары оценить не смогли.

По возвращению у пилотов взяли расписку о неразглашении информации. ВМФ США попыталось сделать вид что ничего не было. Черные ящики самолетов изъяли. Но тем не менее в фильме служащие ВМФ США, которые были очевидцами инцидента рассказывают об увиденном. Скорее всего, по истечении срока давности расписки.

Интересно в этом эпизоде в первую очередь огромное количество свидетельств разного плана. Мало того что об увиденном говорят сразу несколько довольно высокопоставленных военных, в 2017-м году ВМФ официально признал факт наблюдения неопознанного объекта, и даже выложил фрагмент видео, снятого камерой самолета.

Вот такие дела творятся. Фильм на английском языке.