О, гэтая саманадзеяннасць!

 
Адзіны бар’ер які ў Шуневіча добра атрымліваецца ставіць гэта бар’ер на шляху максімум пары тысяч неўзброеных дэманстрантаў. Так што лепш бы ўжо не ганьбіўся такімі заявамі.
 
 

Верзилов

Какая-то очень мутная история с отравлением Везрилова. С одной стороны – зачем травить человека, не имеющего большой медийности, организационных ресурсов и армии сторонников. С другой – это может быть личной инициативой кого-то из высокопоставленых чекистов (например, месть за высказывания) или обкаткой новой практики (зачем возиться с уголовным делом, когда можно сделать инвалидом).

В любом случае, все остальные версии (отравился сам, перегрелелся на солнце, аллергия и т.п.) выглядят еще неубедительней.

Если это так, то российское государство уже наплевав на всё, вступает в открыто террористическую фазу, даже не пытаясь соблюсти видимость закона.

 

Catalonian anarchists on a march of Independence

Catalonian anarchists on yesterday’s rally of independence, which gathered more than 1 mln people. Illustration of a best political strategy for anarchists: where people are, there we should be, pushing our ideas, instead of mumbling of how one or another protest is “non-anarchist” or “not suitable for participation”.
_________
Каталонскія анархісты на ўчорашнім маршы за незалежнасць, які сабраў больш за 1 міліён чалавек. Добрая ілюстрацыя таго, што дзе людзі – там павінны быць мы, прасоўваючы сваю павестку і свае ідэі. А не бурчаць пакрыўджана ў куточку аб “няправільнасці” і “неанархічнасці” таго ці іншага пратэсту.

Казалось бы, причем тут Украина

Читаю регулярно разные украинские политические сообщества и прихожу к выводу, что многие украинцы нехило угорели в шовинистическом чаду. Постят вот картинки с недавних протестов против пенсионной реформы, а большинство комментариев к ним в духе: “Кацапы по природе не могут быть свободными”, “терпилы”, “это они за колбасу вышли, а не против войны в Украине”. А еще бесконечные язвы: то бунтуют неправильно, то ментов коктейлями молотова не жгут, то баррикады у них не такие, и вообще москали, что с них взять. И главное обоснованием этого является все чаще некое “прирожденное рабство” москалей.

Знаете, трудно найти более антироссийски настроенного человека, чем я, но увиденное оставляет довольно мерзкий осадок.

Во-первых, нельзя сравнивать рашку и Украину. Украинцы даже в худшие времена при Януковиче не жили при таком махровом авторитаризме, как сейчас в рашке. Следовательно, для выражения гражданской позиции там требуется куда большее мужества. Разница контекстов (сила репрессий, мощь пропагандистского аппарата, кол-во ментов на душу населения, не говоря уже об историческом бэкграунде) колоссальная.

Во-вторых, когда в Украине (уже при Порошенко) заблочили целые соцсети и ввели штрафы за пользование VPN, что-то я не наблюдал толп бунтующих украинцев на улицах. И Янукович много лет крал (и все это знали), и наступал на горло людям, прежде чем – так сошлись обстоятельства – против него развернулся Майдан. Поэтому не стоит себя переоценивать тоже.

В-третьих, неужели тяжело понять что любая нестабильность, и тем более массовый протест в России – на пользу Украине? Чем скорей в РФ начнут закипать свои проблемы, тем меньше у нее будет оставаться ресурсов на Крым, Донбасс и любые другие агрессивные действия против соседей. Любой протестующий в России, будь он хоть сто раз ватник – ОБЪЕКТИВНО союзник украинцев. Сознательное население страны-агрессора – первый друг жителей угнетённых ею стран. А такой издевательской реакцией вы лишь отталкиваете от себя реальных и потенциальных сочувствующих, усложняя жизнь – нет, не русским – а себе и своей стране.

п.с. уверен, что в моей ленте таких нет, просто размышления вслух.

Перамога

Ну што, адбылося нечаканае. Шчыра кажучы, я да апошняга не верыў, што суд прыме рашэнне на карысць нас.

Зараз трошкі аналітыкі (куды ж без яе 😉. Прычына такога рашэння суду – канешне, не ў тым, што ў нас былі жалезныя довады на нашую карысць. Бо што такое твае довады ў судзе, калі супраць – вялікія грошы і сувязі ва ўладзе. Прычына ў іншым – ніхто там, “наверсе” не пажадаў упісвацца да Ізраілевіча да такой ступені каб уплываць на суд. Ён нікому не быў настолькі патрэбны каб вялікія шасцёрні ва ўладзе пачалі варушыцца на ягоную карысць. У больш шырокім сэнсе гэта азначае: улада не хоча замазвацца ў тэму Курапатаў і займаць бок бізнесоўцаў. То бок 100%-га кансесуса ва элітах па пытанню Курапат няма.

І, безумоўна, аграмадную ролю адыграла грамадская падтрымка на абедзьвух паседжаннях. 50 чалавек на першым судзе, 30 на другім. Уся прагрэсіўная грамадскасць – за нас. За Ізраілевіча – толькі ягоная адвакатка, занятая за вялікія грошы.

Некалькі словаў да псіхалагічнага партрэту Ізраілевіча. Гэты чалавек сябе ахарэктыразваў на працэсе, як кажуць, “ад” і “да”. Яго тыпаж – гэта тыпаж нахабніка, які дарваўся да вялікіх грошаў. Яго стыль – абражаць толькі тых, хто слабейшы за яго. Але розуму пры гэтым няшмат. Казаць “я поддерживаю ТБМ финансово”, а праз паўгадзіны “говорите по-русски, я не понимаю” – гэта што? Абражаць грамадскіх актывістаў у ФБ а потым скардзіцца на тое што табе пішуць “оскорбительные комментарии” – гэта як? Аркадзь Ізраілевіч – чалавек, якому хапала смеласці ў атачэнні сваіх быкоў прыгаць на абаронцаў Курапат, але не хапіла смеласці выслухаць вырак суда – ён збег перад абвяшчэнням рашэння. Не здолеў годна, па-мужчынскі, прыняць паразу.

Ну а ўсіх нашых віншую 🙂 Калі б перамаглі нашыя супернікі – гэта было б чарговае панурае беззаконне беларускага суду. А як перамаглі мы – гэта прэцэдзент, свята, сапраўднае здарэнне. Дзякуй усім вам

От протеста к сопротивлению

Протесты Навального, с огромным количеством задержанных и избитых выполняют очень важную и нужную для сегодняшней России функцию – они способствуют радикализации протестующих, в первую очередь молодежи, а равно и увеличению людей, не верящих кремлёвской пропаганде.
 
Пока что среди большинства протестующих еще есть иллюзия о том, что ситуацию в России можно изменить мирным, законным способом. Что Путин как-нибудь одумается и уйдет сам. С каждым хапуном наподобие вчерашнего количество таких людей уменьшается, а наоборот, зреют перспективы нелегального и часто насильственного сопротивления, которое априори будет децентрализованным. По мере его развития будут отплывать вдаль такие сентенции как “мы с милицией один народ”, “мы законопослушные граждане”, “ололо соблюдайте Конституцию”, а также всякий ура-патриотизм. А вот радикализм и то, что по российскому ТВ называется “русофобией” будет, наоборот, расти. Сегодняшние школьники, которых лупят на площадях нацгвардейцы – это завтрашние народовольцы.
 
Конечно, это борьба не на один год, но начало положено.


Сёння ў Мінску

Людзей не выпускаюць праз галоўны ўваход гандлёвага цэнтру, таму што на праспекце САМ ЛУКАШЭНКА з сынам катаюцца на роліках. (via @belamova)
 
Што магу сказаць, наўрацці хаця б 1\10 з гэтых людзей хоць раз у жыцці наведала акцыі пратэсту, паўставала супраць начальства на працы, удзельнічала ў палітыцы наўпрост. Так што цярпіце. Стойце з з сумкамі і з дзецьмі, пакуль пахан набегаецца пад прыглядам снайпераў і ціхароў. Вашыя справы пачакаюць. Вашыя жыцці пачакаюць – Пахан адпачывае. Ну сапраўды – што вам, больш за ўсіх трэба? Паўгадзінкі (гадзінку, дзве, тры) можа і пастаяць. Вы ж не апазіцыя, не “бузотёры”.
 
Адно што не магу зразумець у гэтай сітуацыі, гэта што ў галаве ў Лукашэнка. Любому чалавеку хочацца каб яго цанілі, любілі, паважалі. Нават самаму агіднаму дыктатару хочацца, каб яго не толькі баяліся. Псіхічна здаровы чалавек згарэў бы з сораму ў такой сітуацыі а не давіў усмешку на камеры, ганяючы на роліках. Любому было б агідна ад паразумення таго, што яго (і ягонага сына) пасля гэтага тысячы людзей пачнуць яшчэ болей ненавідзець, праклінаць і злобна кпіць, хай і на кухнях. А гэтаму хоць бы што. Ці ўжо страх зацьміў усе астатнія пачуцці?