Праграмныя тэксты/ Major texts

Тэксты, якія характэрызуюць мае палітычныя погляды, галоўныя аналітычныя працы. А таксама – спіс месцаў, дзе можна купіць “Фарбы паралельнага свету”.

These are the texts which characterize my political views; major analytical works. Also a list of places where you can by “The Colors Of The Parallel World”

-READ MORE>

“Антыфашызм” заходніх левых як ён ёсць

Вось такія коміксы аб гісторыі расійскіх Антыфа прадаюцца ў левацкай кніжнай краме ў Берліне. Фота прыслаў падпісчык. Цікаўнасць выклікае той факт, што ў коміксе ANTIFA RUSSIA вялізная частка прысвечаная Украіне і ўкраінскім падзеям. Хаця казалася б, у вас што, свайго фашызму няма? Куды вы лезеце? Каланіялізм нават у такіх дробязях.

Аднак самае нажорыстае ў коміксе – гэта тэрміналогія.

Майдан = “НАТАўскі пераварот”

Бандыты ЛДНР = “дабраахвотніцкая міліцыя” і “антыфашысцкі супраціў”

Мяцеж на Данбасе = “спантаннае ўзняцце зброі народам”

Ну і ў астатнім – поўны набор міфаў левага ватніка пра фашызм ва Украіне, праспансаваны празаходнімі алігархамі і НАТА.

Што ў галаве ў аўтараў падобных коміксаў? Чаму левыя, якія на словах адстойваюць свабоду, роўнасць і братэрства, па факце становяцца на бок імперыялістычнага агрэсара? Чаму антызаходніцтва перавешвае факты і здаровы сэнс?

Напачатку вайны з Украінай Расія правела моцны інфармацыйны артабстрэл усяго заходняга левага палітыкума. Меседж быў просты: уладу ва Украіне захапілі фашысты, у ЛДНР ім супраціўляюцца антыфашысты (зрэшты, заўважнасць ультраправых на Майдане вельмі аблегчыла задачу расійскім прапагандыстам). Заходнія левакі з радасцю гэта падхапілі, бо абсалютна не ў курсе імперскага і каланіяльнага кантэксту пастсаўка. Ды і навошта ў дэталях разбірацца? Былі на Майдане нацысты – былі. Значыцца Майдан – фашысцкі пераварот, і ўсё што супраць яго – гэта антыфашызм. Дадайце сюды граматную маніпуяцыю дедываевальным дыскурсам і той факт што ўсе ўкраінскія камуністы таксама сталі на бок антымайдану – атрымаеце ідэальны кактэйль, якім можна напаіць заходняга левага, каб ён пачаў падтрымліваць Расію (ці, прынамсі, лічыць яе меншым злом) і верыць вось у такія коміксы.

А яшчэ адна прычына ў тым, што з часоў Камінтэрну вялізная частка заходніх (асабліва нямецкіх) левых – гэта філіял НКУС-КДБ-ФСБ. Так што здзіўляцца няма чаму.

Карацей, добра што я не левы а анархіст.

 

Шесть правил полемики для анархиста

#radixbel

Уверен, многим из вас знакомо чувство: едва скажешь про свои радикальные политические взгляды, шаблонные возражения посыплются, как из ведра: «совсем без милиции нельзя!», «власть в природе человека», «анархия это хаос», «богатыми становятся самые умные» и тому подобное. Можно составлять настоящий топ из таких глупостей.

Многие товарищи поскальзываются на этом месте и вообще прекращают дискутировать с «невтемными» людьми, сводя свой круг общения к активистам: тем, кому не нужно по сто раз отвечать на вопрос, почему ты не ешь мясо и зачем ходишь на митинги. И тут же попадают в ловушку. Ведь тогда с ними происходит как раз то, чего хочет власть: изоляция и отчуждение от народных масс.

В видео кристаллизован мой личный опыт общения и дискуссий с так называемыми «обывателями» – людьми, которые не втянуты в политический и социальный активизм и мало знают о политической жизни в стране. А также немножко из общих правил полемики. Я разобрал главные ошибки, которые делают активисты в таких спорах и дал рецепты, как их избежать. Так что если вы боитесь говорить о своих взглядах незнакомым людям, чтобы не попасть под шквал осуждения и дурацких вопросов, то это видео для вас. Пускай теперь рассказы о своих взглядах приносят вам только радость и удовольствие!

И не забудьте подписаться на канал Radix, нажав подписаться и колокольчик рядом — тогда точно не пропустите новые полезные видео.

Продолжительность: 14 мин.

Почитайте, это просто гениально

У крыльца воробьи с наслаждением
Кувыркаются в листьях гнилых…
Я взираю на них с сожалением,
И невольно мне страшно за них:

Как живете вы так, без правительства,
Без участков и без податей?
Есть у вас или нет право жительства?
Как без метрик растите детей?

Как воюете без дипломатии,
Без реляций, гранат и штыков,
Вырывая у собственной братии
Пух и перья из бойких хвостов?

Кто внедряет в вас всех просвещение
И основы моралей родных?
Кто за скверное вас поведение
Исключает из списка живых?

Где у вас здесь простые, где знатные?
Без одежд вы так пресно равны…
Где мундиры торжественно-ватные?
Где шитье под изгибом спины?

Нынче здесь вы, а завтра в Швейцарии,
Без прописки и без паспортов
Распеваете вольные арии
Миллионом незамкнутых ртов…

Искрошил воробьям я с полбублика,
Встал с крыльца и тревожно вздохнул:
Это даже, увы, не республика,
А анархии дикий разгул!

Улетайте… Лихими дворянами
В корне зло решено ведь пресечь —
Не сравняли бы вас с хулиганами
И не стали б безжалостно сечь!

Саша Черный (Александр Гликберг), 1913

Што рабіць на выбары?

Хутка ў Беларусі парламенцкія выбары. У пяціхвілінным відэа расказаў, чаму ўдзел у іх не толькі бессэнсоўны, але і шкодны для тых хто хоча перамен у Беларусі.

Па-першае галасаванне ў нашых умовах гэта саўдзел у хлусні. Па-другое – легітымацыя рэжыму. Байкот сёння гэта не проста пасіўны ігнор. Для многіх людзей ён стане сапраўдным актам грамадзянскай мужнасці. Больш падрабязна глядзіце ў відэа.

п.с. шчуруся не таму што злы а таму што святло было на вуліцы 🙂

Кампанія #яэкстрэміст трывае!

На днях да акцыі далучылася мінская анархічная група “Сябры Безуладдзя”. Прыводжу іх камюніке цалкам:

“Страх – одна из основ диктатуры. Тираны и их лакеи всегда будут пугать народ кем-то или чем-то. В нашей стране должнось этого пугала получили “экстремисты”. Никто не знает кто это и чего они хотят, но практически каждый день с экранов телевизоров и страниц государственных газет,в школах и университетах мы слышими, что “экстремисты” угрожают нашей стабильности. А самое страшное, что силовики по волшебному щелчку пальцев могут сделать “экстремистом” любого из нас. Закон всегда на стороне богатых и властителей. Не доволен насилием милиции? Экстремист! Не нравится чиновник, ворующий миллионы? Опять экстремист! Любите постить смешнявки в соц сетях? Снова экстремист!

Экстремистским материалом может быть признан любой изъятый предмет, который теоретически может мешать государству проводить свою политику, по решению любого (даже самого маленького) суда. По сути государство решает, что нам читать, носить, смотреть и слушать, в то же время запрещает и уничтожает все, что может оказаться для него губительным.

Осознавая все это, мы не могли не поддержать флешмоб #яэкстремист, который начал наш товарищ Микола Дедок, который не понаслышке знает чего стоят ИХ справедливые суды, сказки о правах человека и как “экстремистом” может стать каждый.

Присоединяйтесь к флешмобу!”

Нагадаю, пачытаць дісклэймер флэшмобу і даведацца дзеля чаго мы гэта ўсё зацеялі, вы можаце тут. Гэта – нашая акцыя грамадзянскага непадпарадкавання. Нашая спроба адмяніць рэпрэсіўны закон знізу, метадам прамога дзеяння.

Навіны флэшмобу чытайце па адпаведных хэштэгах.

Экстрэмісты – смелыя і экстрэмісты перамогуць!

 

13 жніўня опернага спявака Пласіда Дамінга абвінавацілі ў сэксуальных дамагальніцтвах

А ўжо 14-га два ягоных канцэрты былі адмененыя.

Ні доказаў, ні разбіральніцтва, ні суда – нічога. Аднак чалавека ўжо караюць (у дадзеным выпадку – фінансава і рэпутацыйна), ён ужо вінаваты, ён ужо вымушаны апраўдвацца.

Практыка такіх абвінавачанняў, будучы падтрыманая леваліберальнымі СМІ і тысячамі феміністак у сацсетках пераўтварае базавыя прынцыпы права і здаровага сэнсу ў насмешку.

І яшчэ, заўважце: амаль ніколі ў харасменце не абвінавачваюць Васю з завода. Амаль заўсёды уплывовы, вядомы і багаты мужчына. Прычына простая: з Васі з завода нічога не паймееш. Абвінавачанне ў харасменце стала не толькі лёгкім спосабам знішчыць чужую кар’еру, але і прыдбаць сабе славу (імідж ахвяры зараз вельмі добра заходзіць) і грошы (гэты ж імідж някепска манетызуецца). Адчуваю, што вялізная колькасць абвінавачанняў толькі з гэтай мэтай і робіцца.

п.с. харасмент і грубыя паводзіны ў дачыненні да жанчын – зло, якое мусіць быць выкараненае. Але калі ты публічна высоўваеш супраць чалавека цяжкае абвінавачанне, будзь добры пацвердзіць яго доказамі паводле адпаведных працэдур. Альбо закрый рот.

Интернационал

Думаю, каждый слышал строчки всемирно известной революционной песни, Интернационала:

“Никто не даст нам избавленья, ни Бог ни царь и не герой”.

Автор песни – поэт, рабочий и анархист Эжен Потье.

Буквально сегодня узнал (спасибо лекции профессора Пётра Рябова, дважды запрещённого и депортированного из Беларуси), что более точный перевод этой строчки совсем другой:

“Никто не даст нам избавления, ни бог, ни царь, ни депутат”.

Причем тут мандат? После революции 1848 года во Франции Потье разочаровался в демократии буржуазного образца и понял, что для бедноты она не несёт ничего кроме господства богатых. Казалось бы, одна строчка – а смысл кардинально меняется: отрицание представительной демократии в пользу прямого народовластия. И уже совсем некомильфо петь такое в странах где т. н. «народные депутаты» объявлялись источниками власти, пусть и формальной. А ведь мы помним, что эту песню взяли своим гимном большевики по всему миру.

И, кажется, это далеко не единичный подобный случай. Интересно, сколько еще классических песен, стихов, произведений литературы, летописей и даже религиозных текстов – короче, всего того, на чём мы сегодня строим своё понимание мировой культуры были изменены в угоду политической конъюнктуре и нуждам властьимущих?

Зайграўшыся ў барацьбу з экстрэмізмам, сілавікі не заўважылі, як пытанне іхняга бязмежжа выйшла на міжнародны ўзровень

Праваабаронцы перадалі кейсы аб пераследзе за рэпосты спецдакладчыцы ААН Фіонале Ні Аолайн, тая іх вывучыла і дадала ў адпаведны даклад. Такім чынам, злоўжыванні (фактычна – службовыя злачынствы) беларускіх сілавікоў былі задакументаваныя на самым вышэйшым узроўні. І ў ААН ужо ведаюць, што пад прыкрыццём барацьбы з экстрэмізмам ГУБАЗіК і іншыя міліцэйскія структуры вынішчаюць свабоду слова і базавыя грамадзянскія правы.

Раней сваю заклапочанасць тым, як у Беларусі “змагаюцца з экстрэмізмам” выразіў прадстаўнік АБСЕ Арлем Дэзір.

Самаўпэўненыя падпалкоўнічкі пакуль бравіруюць сваёй беспакаранасцю і сілу абмежаванасці свайго розуму думаюць, што пад прыкрыццём калгаснага царку ім усё сыйдзе з рук. Яны не разумеюць, што ўсе іхнія злачынствы дакументуюцца і назапашваюцца, каб у свой час гарантаваць ім асабістыя санкцыі ад краін ЕС, а тое і крымінальны пераслед.
Зараз жа мы назіраем, як тая нечысць, якая знішчае людзей дзеля званняў і надбавак, нягоднікі, якім прэміі і ільготныя кватэры важнейшыя за будучыню краіны, сама рые сабе магілы. Не будзем жа замінаць ім гэта рабіць.

#яэкстрэміст #яэкстремист

Анархисты снова на улицах

10 августа в Москве прошла самая массовая протестная акция в России с 2011 года. Отказ в регистрации оппозиционных кандидатов в Мосгордуму триггернул возмущение и недовольство целых слоёв общества, несколько массовых выходов на улицу и под 2 тысячи задержанных суммарно.

Вчера на 60-тысячном митинге был и анархистский блок. Со сцены выступал наш товарищ, анархист Алексей Полихович. Открытое участие анархистов в массовых митингах не может не радовать. Хотя причина этого протеста в целом далека от анархизма (анархисты – за прямую демократию а не представительную, и кандидатов от оппозиции считают не лучшей заменой пропутинцам), выход российских товарищей на санкционированное мероприятие со своими лозунгами, со своими мыслями и идеями – безусловно правильный шаг. В данном случае, ее важно, кто организует протест: навальнисты. либертарианцы, националисты, либералы – главное, насколько он пользуется популярностью у людей. Анархисты должны быть там, где народ. И если этот протест даже протест не под “нашими” лозунгами, или организован политиканами – приходить туда со своей повесткой, предлагать людям своё решение. Как же иначе люди узнают о нашем существовании? Провозглашать себя защитниками народа и прятаться от народа народа по подвалам? Нет, по этому пути мы не пойдем.

Донести людям свою повестку – тяжелый и долгий труд. Он требует от нас частого присутствия в гуще людей, которые равнодушны к нашим идеям, не понимают или не принимают нас. И мало есть таких мест, где можно пообщаться с сознательными, протестно настроенными людьми так же продуктивно, как на митингах (пусть даже умеренных и санкционированых). Когда народ восстаёт за свои интересы (в данном случае это — свобода слова и противостояние беспределу властей), мы обязаны его поддержать. Всегда, пока есть такая возможность, открытую деятельность стоит предпочитать закрытой, публичность – подполью. Стратеги во власти хорошо это понимают, и поэтом всеми силами стремятся загнать любых радикалов в подполье. Важно не подыгрывать им в этом.

По ссылке отчет о митинге от московских товарищей. Респект им и удачи в начинаниях.

Як я стаў анархістам?

#RadioRadix #radixbel

У фільмах і коміксах чалавек змяняецца раптоўна. Укусіў павук: бах, і ты ўжо спайдэр-мэн. Ударыла маланка – і ты ўжо Капітан Марвел. У жыцці анарха-актывістаў усё інакш. Спачатку крышталізуюцца твае маральныя арыентыры, загартоўваючыся ў барацьбе з навакольным светам, потым адбываецца палітычная сацыялізацыя, а потым ты пачынаеш дзейнічаць. Працэс займае гады.

Сённяшні мой падкаст, бадай, самы асабісты матэрыял з тых, што я калісь публікаваў. У ім я раскажу як крок за крокам, ад бацькоў, прачытаных кніг, стрэсаў навакольнага свету і ўрокаў жыцця, выбудоўваўся мой светапогляд, які зрабіў мяне тым, кім я ёсць сёння.

Аповед ідзе ў больш-менш храналагічным парадку.

Гэты падкаст не такі складны і прычасаны як папярэдні, бо пісаўся амаль экспромтам. Вельмі чакаю на вашыя рэакцыі і каментары.

Працягласць: 32 хвіліны. Для тых, каму лянота слухаць цалкам:

0.50 Дзяцінства і школа, фарміраванне інтарэсу да палітыкі
7.27 Падлеткавы бунт
11.40 Прыход у панк-субкультуру, гомельскія рэаліі
13.11 Як знайшоў анархізм і усвядоміў сябе анархістам
18.00 Знаёмства з анархістамі, палітычная сацыялізацыя і ідэйнае развіццё
21.26 Першае знаёмства з класавай эксплуатацыяй
23.25 Рэзюме
26.08 Што мне даў анархічны рух?

Слухаць на Youtube

Слухаць на Soundcloud

Не забудзьцеся падпісацца на мяне на абедзьвух пляцоўках, каб не прапускаць наступныя выпускі!