Наша Ніва – дно

Вельмі не хочацца каментаваць жоўтую прэсу, але калі так склалася, што яе чытае вялікая колькасць адэкватных людзей, то прыйдзецца.

Падлічым, колькі журналісцкіх і агульначалавечых этычных нормаў парушыла НН у гэтым матэрыяле:

1. У сцвярджальным тоне заявіла аб тым, хто зрабіў гэтае графіці: “аказваецца, 22 снежня 2018 года Паліенка і Чуліцкі намалявалі графіці з тэкстам”.

АКАЗВАЕЦЦА! Аказваецца Наша Ніва – дно. Прызнала людзей вінаватымі раней чым гэта зрабіў суд. Я ўжо маўчу пра тое, якую шкоду прынясе гэта, калі абодва адмаўляюць сваю віну (а я ўпэўнены што менавіта гэта яны і робяць).

2. Выдала інфармацыю, якую не ведала і не магла ведаць: “Анархісты былі ў масках, аднак праваахоўнікі здолелі ідэнтыфікаваць іх.”

Што, сур’ёзна? Вы з “праваахоўнікамІ” размаўлялі? А што калі АКАЖАЦЦА што гэта не яны малявалі?

3. Ахарактэрызавалі Паліенку ў 2х словах: “былы нацбол”: “Былы нацбол Дзмітрый Паліенка выйшаў на свабоду ў канцы 2018 года”.

Чаму не індывідуальны прадпрымальнік? Не “былы палітзняволены”? Не “актывіст анархісцкага руху?”. Не, менавіта былы нацбол. Так вастрэй, так саркастычней. Прагляды-прагляды-прагляды.

Гледзячы на тое як апошнія 2 гады НН піша аб анархістах, прыходжу да канчатковага выніку што гэта – іх рэдакцыйная палітыка. Абвінавачваць перш за пракуратуру, выносіць ацэначныя суджэнні і кляйміць людзей максімальна нягеглымі біркамі.
Пытанне, прынялі такую рэдакцыйную палітыку па сваёй волі, ці яна навязаная ім пагонамі, для мяне застаецца адкрытым.

 

Пратэсты ў краінах ліберальных дэмакратый

Перад пачаткам акцыі пратэсту прэвентыўна затрымана 300 чалавек. Трыццаць змешчаныя ў ізалятар. На вуліцах – спецтэхніка, паліцыянты ўжываюць сілу, збіваюць людзей.

Беларусь? Не, Францыя. Гэта адбылося сёння, перад пачаткам пратэсту “жоўтых камізэлек”.

Увесь ліберальны лоск, размовы пра правы чалавека і вяршынства права злятаюць у лічаныя секунды, калі гаворка ідзе аб канкрэтнай пагрозе для кіруючага класу. Яны не хочуць уступаць сваю ўладу. Яны не дазваляюць змяніць правілы гульні.

Якраз аб гэтым я казаў у адным са сваіх аналітычных відэа. Паглядзіце, калі яшчэ не бачылі.

Двойные стандарты такие двойные. Вот из-за такой травли “привелигированного меньшинства” альт-райты и набирают силу.

Никто не может подвергаться оскорблениям за свой цвет кожи и расовую принадлежность. Те кто допускает такое – расисты, и неважно что там говорят модные социологи idpol-студенчество.

Міні-даследванне аб тым як беларускія партыі і рухі працуюць у Інтэрнэце

Калі коратка па выніках:
1. Новыя тэхналогіі засвойваюцца вельмі павольна.
2. Праўладных партый, акрамя ЛДПБ і КПБ, не існуе.
3. Нефармальныя ініцыятывы і рухі працуюць з сацсеткамі куды лепей, чым афіцыйныя партыі.
 

Канструктыўная апазіцыя

“Радыкалы на чале з Міколам Статкевічам і Вячаславам Сіўчыкам выступаюць за тое, каб перамоваў з уладамі не весці, а 25 сакавіка выйсці на вуліцы з традыцыйным пратэстным шэсцем. Лідары Партыі БНФ, Аб’яднанай грамадзянскай партыі, Руху “За свабоду”, Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі “Грамада” і некалькіх іншых арганізацыяў пагадзіліся прыняць нефармальную прапанову ўладаў і абмежавацца мітынгам і святочным канцэртам ля Опернага тэатра.”

Пакуль у беларускай апазіцыі вядзе рэй гэтая партыйная тусоўка, што наўпрост ці ўскосна кіруецца з Адміністрацыі прэзідэнта – ніякай рэвалюцыі ў Беларусі не будзе. У першыя ж дні беларускага Майдану трэба будзе адкрываць агонь па штабах. Раней нават, чым па ўладзе. Інакш гэтыя грамадзяне сальюць усё і ўсіх за свае “кампрамісы”.

https://euroradio.fm/kampramis-pra-dzen-voli-spadzyaemsya-ulady-vykanayuc-abyacanni-yakiya-dali

Границы дозволенного в политике – борьба контекстов

Сравнение политических режимов в Беларуси и странах Запада уже давно стало одним из любимых занятий политических активистов. Все любят повторять, как хорошо у них и как плохо у нас. Действительно, тот факт, что в странах Западной Европы и США уровень политических свобод гораздо больше нежели в авторитарных странах постсовка, не подлегает сомнению. Однако за некритичной идеализацией либерально-демократических режимов часто не замечают, что государство в них охраняет свою власть не менее тщательно, чем у нас, разве что делает это другими способами.

В этой статье, опубликованной первоначально в газете “Новы час”, я постарался сравнить отношение государства к политическому насилию у нас и в либерально-демократических режимах, не впадая в идеализацию “свободного запада” – с одной стороны и в рашатудеевство (“а в америке негров линчуют!”) – с другой.

https://avtonom.org/author_columns/granicy-dozvolennogo-v-politike-borba-kontekstov

Вельмі цікавы і разумны артыкул аб асаблівасцях мыслення ультраправых.

Усе часцей прыходзіць на розум думка, што людзі групіруюцца ў палітычныя суполкі хутчэй па тыпах характару, чым па палітычных перавагах.

 

Гэта нешта новае

Тут.бай замазаў пікселямі анархісцкі сайт у навіне, бо ён унесены ў спіс экстрэмісцкіх. Цікава, а калі слова “анархісты” прызнаюць экстрэмісцкім, як тады пра іх будуць пісаць навіны? “Акхе-кхе-исты провели акцию?”

З Асанджа знятыя абвінавачанні

Ууупс, так што ж гэта атрымліваецца, зараз двух дзяўчын, што напісалі на Ассанджа заяву, будуць судзіць за ілжывы данос? Не ведаю нават чаму, але мне здаецца, што не будуць.

Дарэчы, напісалі на Асанджа заяву ў згвалтаванні дамы (адна з якіх – вядомая феміністка) за тое што ён… выкарыстаў дзіравы прэзерватыў. І, нібыта, зрабіў гэта наўмысна. Аказваецца, у Швецыі гэтага дастаткова каб прысесці ў турму на 6 год.

https://news.tut.by/world/543921.html

“лідары”

Вось такая “апазіцыя” – горш за ўладу. Яны сальюць любы пратэст з-за свайго баязліўства, дробязнасці, нікчымнасці. Спужаліся рэпрэсій! Дык чаго ж вы крычыце, што ў краіне дыктатура? Вас яшчэ ніхто не біў, не садзіў на суткі, крыміналкі не заводзіў, а вы ўжо спужаліся рэпрэсій. Улада і хацела каб вы спугаліся – а вы тым самым ей падыгрываецце, нагнятаючы атмасферу страха. Народ павінен гнаць сцанымі анучамі такіх “лідараў”, якія баяцца рызыкаваць і браць на сябе адказнасць. Цьфу, нечысць!